13 mei

Zuinig op mijn kont

Wat een dag, na alle voorbereidingen moest dit ons (Pan en mij) eerste ‘feessie’ worden…Vroeg naar Kootwijkerbroek, Pan voeren en alles nogmaals checken.

Doordat ik mijn zadel en singel ook gebruik om op Gabber te rijden, kan het ook zomaar zijn dat ik iets vergeet (menselijk toch) om van het ene paard naar het andere mee te nemen. Gelukkig was er dan die laatste check….singel!!!!!! Vergeten. Je kunt wel stellen dat een singel een van de meest belangrijke dingen is om paard te rijden, tenzij je zonder zadel wilt rijden. Dit laatste lijkt me geen succes voor een wedstrijd van 40 kilometer. M’n kont moet nog langer mee en als het ff kan, zonder blaren. Ik ben heel zuinig op m’n kont. Als daar eenmaal een doorzit- of rij-plek komt, is dat erg vervelend. Elke dag rijden geeft zo’n plek niet de rust om te genezen. Dus ook altijd talkpoeder in de poetskist. Sowieso ook voor Pan, die eerst een heerlijke talkpoeder behandeling krijgt alvorens de sjabrak op z’n rug te leggen. Dit gaat altijd gepaard met een witte stofwolk, maar het werkt en daar gaat het om. Stijn was zo aardig deze nog even langs te brengen en daarna vertrokken richting KNHS, waar Janny klaar stond om Pan meteen los te stappen. Jeanette en Maurijn waren er inmiddels ook om mij te helpen bij het groomen.

Voorkeuring, altijd spannend. Helemaal goed! We kunnen aan de start. Bernd was inmiddels ook aanwezig en we spraken samen het roadbook door. Ja, dit gaat er heel professioneel aan toe. Zelfs voor de 40 km, is alles getimed en gecontroleerd. Pan zag er ontspannen uit en had er zienderogen zin in. Janny had hem het hele terrein al laten zien, het leek wel of hij wist wat de bedoeling was. Niet gek natuurlijk met een paard dat al zoveel internationale wedstrijden heeft gelopen. Maar goed, na een verhuizing 4 weken geleden van de Ardennen naar de Veluwe, heeft hij al veel moeten ‘schakelen’.

Moederdag met rugnummer 13 op de 13de

De rit ging super. De massastart was heftig en de eerste kilometers over de hei ook. Hij was niet rustig te krijgen, galopperen op de plaats, graag iedereen voorbij willen en op zeer ongelijk terrein. Het koste me wel wat moeite hem rustig te laten lopen. Met in m’n achterhoofd zijn verleden met spierbevangenheid tijdens de wedstrijden, veroorzaakt door stress, probeerde ik rustig te blijven. Na 5 kilometer kwam de rust terug. Bij het groompunt stonden de grooms klaar met water voor Pan en mij. Rustig daar weer weggereden, het veld was uitelkaar gevallen gelukkig, dus was er meer rust om in gelijkmatig tempo door te rijden.

Groompunt 2, we zijn al weer over 3 kilometer bij de vetgate. Dat was heel spannend. Iedereen stond klaar om te koelen, heel snel aangeboden en een hartslag van 56! Locomotie ging goed! Door naar de 2eronde…maar eerst even pauze.

Tweede ronde, deze ging iets meer gecontroleerd, met name over de hei. In de verte zag ik wat ruiters rijden, maar desondanks voelde ik me even ‘alleen met Pan’. Hij draafde in een mooi gelijkmatig tempo over de hei. Bij het bos gekomen, begon het zachtjes te regenen. Groompunt in zicht, ook dit ging rustiger. Ook het laatste groompunt werd aangedaan en toen door naar de finish. Geconcentreerd stuurde ik Pan richting de wapperende vlaggen, oren naar voren in een mooie gelijkmatige galop. In m’n achterhoofd nog een vage gedachte dat hij misschien zou schrikken van de mensen die na de finish stonden en de ‘ereronde die Jeanette en Chatar gisteren VOOR de finish maakten, omdat het te veel ‘geweld’ was. Maar Pan ging recht over de finish. Wat een mooie wedstrijd en wat een paard.

De laatste keuring ging goed met een hartslag van 44, waar we trots op mogen zijn. Met rugnummer 13, het was vandaag de 13e, het was vandaag moederdag en de sterfdag van mijn vader. Het was een prachtige dag, met lieve mensen die me vandaag hebben ondersteund. Ik wilde vandaag nog 1 belangrijk ding doen en dat was nog even naar mijn moeder toe om haar een dikke knuffel te geven en een bos moederdagbloemen…

‘Hallo mam, een fijne dag gehad vandaag? ‘ ‘Ja hoor.’ ‘ Weet je waarom ik hier ben?’ ‘Ja, het is moederdag vandaag.’ …mijn dag kon niet beter…