Dagboek 3: Defender onder de stickers

10 mei

Checkrondje met Pan

Voorbereidingen voor de wedstrijd van zaterdag en zondag in Ermelo. We hebben de groompunten nagereden, tijd opgenomen van punt tot punt. ’s Middags met Pan een ‘checkrondje’ gereden en hij voelde fit. Alle gangen en galop aan beide kanten. Zijn voorkeursgalop rechts is wel duidelijk. Het aanspringen in links ging niet op het rechte pad. Toen ben ik wat kronkelpaadjes gaan opzoeken, waar ik in de bochten naar links hoopte dat hij makkelijk zou aanspringen. Gelukkig ging dit goed en ook op die kant voelde hij stabiel, soepel en heel regelmatig. Laat de wedstrijd maar komen…

’s Avonds ben ik nog een rondje met Gabber en Florus gaan rijden. Ook zij hadden er zin in. Nu in de tijd van het verharen kan de energie op een lager pitje staan, maar daar was niets van te merken.

11 mei

De Defender onder de stickers

Vroeg tussen de klamme lappen vandaan. Paarden en honden gevoerd en om 7 uur vertrokken naar Winkel. Ja, die plaats bestaat…

Met de Defender naar Noord-Holland gereden. Het was rustig op de weg, dus ik kon goed doorrijden. En doorrijden, zonder al te veel geronk en gewiebel, houdt in: 90 kilometer per uur. Eindbestemming: MX-stickers, zij gingen mijn auto beplakken met stickers om aandacht te vragen voor mijn actie voor Alzheimer Nederland, door mee te rijden in de Mongol Derby. De heren zaten al klaar met de koffie en ik vulde dit aan met verse warme gevulde koeken. Tja, deze heren hebben zo hun best gedaan om mijn ontwerp nog op de valreep voor de wedstrijd van aankomend weekend geprint te hebben, dat was wel ‘een koekje’ waard….

De stickers werden niet door henzelf geplakt, maar hadden een ‘buurbedrijf’ bereid gevonden om deze erop te plakken. De stickers konden ook opgestuurd worden, maar ik wilde zelf m’n handen niet aan dit klusje ‘plakken’.

De heren 2 panden verderop stonden klaar. De URL was ietwat onduidelijk zichtbaar op de foto, dus had ik bedacht deze er nog eens ‘los’ onder te laten plakken. De tekst op een transparante ondergrond in de kleur oranje. Dit laatste bleek geen succes, bijna onleesbaar. Het moesten ‘losse’ letters worden in de kleur wit direct op de auto.

De heren hebben meteen de bestanden uitgewisseld en een kwartiertje later rolden de ‘losse letters’ uit de printer. Dit was veel beter en belangrijker: veel duidelijker. Met een volgeplakte auto, reed ik even later naar huis.

’s Middags alles voorbereid voor de wedstrijd van morgen. Jeanette gaat de 120 kilometer met Chatar rijden. De voorkeuring vond ’s middags plaats en daarna zijn we met het hele groomteam gaan eten. Daarna even naar huis voor het verzorgen van de beestjes en toen door naar de KNHS om bij de stal van Chatar te waken totdat de beveiliging om 23 uur het stokje overnam.

Snel naar huis, beestjes verzorgd en naar bed, de wekker stond op 4.30 uur…

12 mei

Verstandigheid loont

Wederom vroeg uit de veren. Naar het KNHS terrein gereden om Chatar te trakteren op een zaterdagochtend ontbijt. Zichtbaar relaxed trof ik hem aan in z’n stal.

Om 7 uur de start, maar voor die tijd was ik al naar het eerste groompunt gereden.

Alle vetchecks gingen goed gedurende de dag. In de laatste ‘lus’ ontketende zich een ware strijd. ‘De Emiraten’ op 1 en op de hielen gezeten door Jeanette met Chatar. Nog een paar groompunten te gaan, maar heeft zeer verstandig besloten om ’haar eigen’ wedstrijd te rijden, zonder teveel risico’s. Dit bleek een erg verstandige keuze. Als 4ekwamen ze over de finish en na de laatste veterinaire controle viel ‘de zandman’ uit. Paard kreupel en dus afgekeurd. In dit geval  ‘hard lopers zijn…’ Voor Jeanette en Chatar betekende dit een mooie 3e podiumplaats. Supertrots op ze en dat ik vandaag deelgenoot mocht zijn van dit succes, was een cadeautje.